Naar inhoud

Sarah Ferri

Displeasure

“Mijn debuut was de zon, deze plaat is de maan,” zei Sarah Ferri over haar tweede album Displeasure, dat ze vorig jaar uitbracht. Daar waar ze zich in haar debuutplaat graag liet beïnvloeden door zonnige gipsy swingjazz en vrolijke deuntjes uit de seventies, zoekt ze nu resoluut inspiratie in een meer donkere, melancholische hoek. Een keuze die haar platenfirma niet helemaal zag zitten en dus besloot de Belgisch-Italiaanse zangeres het album volledig in eigen beheer uit te brengen. Haar doorzettingsvermogen werd beloond; zo kreeg de plaat onder meer vier sterren toebedeeld in De Standaard.

Met haar lage, donkere stem en weelderige orkestraties met strijkers, pauken en koortjes creëert Sarah Ferri een sferische, filmische wereld waarin het fijn vertoeven is. Zelf noemt ze Ennio Morricone graag als inspiratiebron, maar ook vergelijkingen met Lana Del Rey of Kate Bush zijn nooit veraf. Sarah Ferri is zo een van die verborgen parels uit de Belpop die het meer dan verdient ontdekt te worden.

http://www.sarahferri.be/